" ರಾಮನಿಗಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಾ"
ನಮ್ಮ ಇತ್ತೀಚಿನ ಶ್ರೀಲಂಕಾ ಪ್ರವಾಸದಲ್ಲಿ, ನನಗೂ ಮತ್ತು ನನ್ನ ಪತ್ನಿಗೂ ನುವಾರ ಎಲಿಯಾ ಸಮೀಪವಿರುವ ಸೀತಾ ಅಮ್ಮನ್ ದೇವಸ್ಥಾನ ಕ್ಕೆ ಭೇಟಿ ನೀಡುವ ಸೌಭಾಗ್ಯ ಸಿಕ್ಕಿತು. ಇದೊಂದು ಅಪರೂಪದ ಪುಣ್ಯಕ್ಷೇತ್ರ; ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ನಾವು ರಾಮ ಅಥವಾ ಹನುಮಂತನ ಜೊತೆಗಿರುವ ಸೀತಾದೇವಿಯನ್ನು ನೋಡುತ್ತೇವೆ, ಆದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಸೀತಾ ಮಾತೆ ಏಕಾಂಗಿಯಾಗಿ ದರ್ಶನ ನೀಡುತ್ತಾಳೆ.
ಸ್ಥಳ ಪುರಾಣದ ಪ್ರಕಾರ, ರಾವಣನು ಸೀತೆಯನ್ನು ಬಂಧಿಸಿಟ್ಟಿದ್ದ ಜಾಗವಿದು. ನದಿಯ ದಡದಲ್ಲಿರುವ ಈ ದೇವಸ್ಥಾನದ ಸಮೀಪದ ಬಂಡೆಯ ಮೇಲೆ ಹನುಮಂತನ ಬೃಹತ್ ಪಾದದ ಗುರುತನ್ನು ಇಂದಿಗೂ ಕಾಣಬಹುದು.
ದೇವಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುವ ಮುನ್ನ ನಾನು ಶೌಚಾಲಯಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕಾಯಿತು. ನನ್ನ ಪತ್ನಿ ಹೊರಗಡೆ ನದಿಯ ದಡದಲ್ಲಿ ನನಗಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದಳು. ನಾನು ವಾಪಸ್ ಬಂದಾಗ ಕಂಡ ದೃಶ್ಯ ನನ್ನನ್ನು ಬೆಚ್ಚಿಬೀಳಿಸಿತು; ಅವಳು ಹನುಮಂತನ ಪಾದದ ಗುರುತನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ ಬಿಕ್ಕಿ ಬಿಕ್ಕಿ ಅಳುತ್ತಿದ್ದಳು.
ಗಾಬರಿಯಿಂದ ನಾನು "ಏನಾಯಿತು? ಯಾಕೆ ಅಳುತ್ತಿದ್ದೀಯಾ?" ಎಂದು ಕೇಳಿದೆ. ಅವಳು ಹೇಳಿದ ಮಾತುಗಳು ಇಂದಿಗೂ ನನ್ನ ಕಿವಿಯಲ್ಲಿ ಮೊಳಗುತ್ತಿವೆ.
"ಈ ಸುರಿಯುವ ಮಳೆಯಲ್ಲಿ, ಕೇವಲ ಮೂರು ನಿಮಿಷ ನೀನು ಇಲ್ಲದೆ ನನಗೆ ಇಲ್ಲಿ ಸುರಕ್ಷಿತ ಭಾವನೆ ಬರಲಿಲ್ಲ. ಇನ್ನು ಅಂದು ಸೀತಾ ಮಾತೆ ಎಂತಹ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಅನುಭವಿಸಿರಬೇಡ? ತಾನು ಎಲ್ಲಿದ್ದೇನೆ ಎಂದು ಅವಳಿಗೆ ತಿಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ, ಇಲ್ಲಿ ಅವಳಿಗೆ ಯಾರೂ ಪರಿಚಯವಿರಲಿಲ್ಲ. ರಾಮ ತನ್ನನ್ನು ಹುಡುಕಿಕೊಂಡು ಬರುತ್ತಾನೋ ಇಲ್ಲವೋ ಎಂಬ ಕನಿಷ್ಠ ಮಾಹಿತಿಯೂ ಅವಳಿಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಹನುಮಂತ ಬರುವವರೆಗೂ ಆಕೆ ಅನುಭವಿಸಿದ ಆ ಏಕಾಂಗಿತನ ಎಂತಹದ್ದು ಇರಬಹುದು!"
ಸೀತೆಯ ಆ ಮಾನವೀಯ ನೋವು ಅಂದು ನಮಗೆ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಅರ್ಥವಾಯಿತು.
ಅದೇ ಭಾರವಾದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ನಾವು ದೇವಸ್ಥಾನದ ಒಳಗೆ ಬಂದೆವು. ಮಳೆ ಜೋರಾಗಿ ಸುರಿಯುತ್ತಿತ್ತು, ನದಿಯ ನೀರು ಹನುಮಂತನ ಪಾದದ ಗುರುತನ್ನು ಮುಳುಗಿಸುವಂತೆ ಹರಿಯುತ್ತಿತ್ತು. ನಾವು ಹನುಮಂತನ ದರ್ಶನ ಮುಗಿಸಿ ಸೀತಾ ಮಾತೆಯ ಗುಡಿಯತ್ತ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಸುಮಾರು 50-60 ವರ್ಷ ವಯಸ್ಸಿನ ಸ್ಥಳೀಯ ಶ್ರೀಲಂಕನ್ ಮಹಿಳೆಯೊಬ್ಬರು ನನ್ನನ್ನು ಹತ್ತಿರಕ್ಕೆ ಕರೆದರು.
ಅವರ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಹೊಳಪಿತ್ತು. ಅವರು ಕೇಳಿದರು, "ಹನುಮಂತನ ಪಾದದ ಗುರುತು ನೋಡಿದಿರಾ?"
"ಹೌದು," ಎಂದೆ.
"ಹನುಮಂತ ಮತ್ತು ಸೀತಾ ಮಾತೆ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಭೇಟಿಯಾದ ಜಾಗ ಅದೇ ಎಂಬುದು ನಿಮಗೆ ಗೊತ್ತೇ?" ಎಂದು ಅವರು ಕೇಳಿದಾಗ ನಾವಿಬ್ಬರೂ ಆಶ್ಚರ್ಯಚಕಿತರಾದೆವು.
ಅವರು ಮಾತು ಮುಂದುವರಿಸುತ್ತಾ, "ಹನುಮಂತ ಬಂದಾಗ ಸೀತೆಗೆ ಗುರುತು ಸಿಗಲು ರಾಮ ಕೊಟ್ಟ ಉಂಗುರವನ್ನು ತೋರಿಸಿದ ಎಂಬುದು ನಮಗೆಲ್ಲ ಗೊತ್ತು. ಆದರೆ ಹನುಮಂತ ವಾಪಸ್ ಹೋದಾಗ, ತಾನು ಸೀತೆಯನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಿದ್ದೇನೆ ಎಂದು ರಾಮನಿಗೆ ಹೇಗೆ ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಿದ?" ಎಂದು ಕೇಳಿದರು.
ನಾನು ಉತ್ತರಿಸಿದೆ, "ಸೀತೆ ಕೂಡ ತನ್ನ ಆಭರಣವನ್ನೇನಾದರೂ ಕೊಟ್ಟಿರಬಹುದು."
ಅದಕ್ಕವರು, "ಸೀತೆ ಅಪಹರಣಕ್ಕೊಳಗಾದಾಗ ಪುಷ್ಪಕ ವಿಮಾನದಿಂದ ತನ್ನ ಆಭರಣಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ದಾರಿಯುದ್ದಕ್ಕೂ ಎಸೆದಿದ್ದಳು ಎಂಬುದು ನಿಮಗೆ ಗೊತ್ತಲ್ಲವೇ? ಹಾಗಾದರೆ ಅವಳ ಬಳಿ ಏನಿತ್ತು?" ಎಂದು ಮರುಪ್ರಶ್ನೆ ಹಾಕಿದರು. ನಾವು ಮೌನವಾದೆವು.
ಆಗ ಅವರು ಒಂದು ಕಥೆ ಹೇಳಿದರು: "ಒಮ್ಮೆ ವನದಲ್ಲಿ ರಾಮ ಸೀತೆಯರು ವಿಶ್ರಮಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಒಂದು ಕಾಗೆ ಬಂದು ಸೀತೆಯ ಎದೆಗೆ ಕುಕ್ಕಿ ನೋವುಂಟು ಮಾಡಿತ್ತು. ಆಗ ರಾಮ ಕೇವಲ ಒಂದು ಹುಲ್ಲಿನ ಕಡ್ಡಿಯನ್ನೇ ಅಸ್ತ್ರವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿ ಆ ಕಾಗೆಯನ್ನು ದಂಡಿಸಿದ್ದ. ಈ ವಿಷಯ ರಾಮ ಮತ್ತು ಸೀತೆ ಇಬ್ಬರಿಗೇ ತಿಳಿದಿದ್ದ ಗುಟ್ಟು. ಇದನ್ನೇ ಸೀತೆ ಹನುಮಂತನಿಗೆ ತಿಳಿಸಿ ರಾಮನಿಗೆ ಹೇಳಲು ಹೇಳುತ್ತಾಳೆ. ಇದು ಅವರಿಬ್ಬರ ಭೇಟಿಗೆ ಅತಿದೊಡ್ಡ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಯಿತು. ಮತ್ತು ಈ ಘಟನೆ ನಡೆದ ಜಾಗ ಇದೇ!
ಅವರು ಇಷ್ಟನ್ನು ಹೇಳಿ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟುಹೋದರು. ನಾನು ಆ ದೈವಿಕ ಅನುಭೂತಿಯಲ್ಲಿ ಮೈಮರೆತು ನಿಂತಿದ್ದೆ. ದೇವಸ್ಥಾನದ ಅರ್ಚಕರು ದರ್ಶನಕ್ಕೆ ಕರೆದಾಗ ನನಗೆ ಪ್ರಜ್ಞೆ ಬಂದಂತಾಯಿತು. ದರ್ಶನ ಮುಗಿಸಿ ಹೊರಬಂದ ಮೇಲೆ ಆ ಮಹಿಳೆಯನ್ನು ಹುಡುಕಿದೆ, ಆದರೆ ಅವರು ಎಲ್ಲಿಯೂ ಕಾಣಲಿಲ್ಲ. ಆ ಸುರಿಯುವ ಮಳೆಯಲ್ಲಿ ಅವರು ಬಂದಷ್ಟೇ ವೇಗವಾಗಿ ಮಾಯವಾಗಿದ್ದರು.
ರಾಮರು ಬಂದೇ ಬರುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ಸೀತಾ ಮಾತೆಯೇ ಬಂದು ತಿಳಿಸಿದಂತಾಯಿತು!
Comments
Post a Comment
Thanks for leaving a comment!